öylesine | AnlaSevgimi - Sevgi Sohbet - Seviyeli Sohbet Odaları
W3vina.COM Free Wordpress Themes Joomla Templates Best Wordpress Themes Premium Wordpress Themes Top Best Wordpress Themes 2012
Oca
29

öylesine

öylesine

Değiştirebileceğin ama istediğin halde değiştiremediğin şeyler için mutsuz olup asla gözyaşı dökme. Olduğu gibi kabul et veya terk et. Asla bir daha sevmeyeceğim deme. Mahcup olursun. Asla sevgiyi arama. Çünkü sen aradıkça o saklanır kapı arkalarına. Sevgi seni istedi mi bulur. Zamanı vardır. Tıpkı baharı, kışın arasan da bulamayacağın gibi, ya da bulsan da asla onun gerçek bir bahar olmadığını kabul etmek zorunda olacağın gibi. O bulduğun sadece bir aldanmışlıktır.. Aldanırsan, tıpkı kış ortasında çiçek açan erik ağaçlarına dönersin. Kışın ortasında sevinçten çiçek açarsın. Kış gerçek yüzünü gösterince de erik ağacı gibi donarsın. O zaman ve o yaz boşa geçer. Anlarsın ki yaşadığın bahar kış ortasında yaşanan yalancı bir baharmış. Meyvesiz, kimsesiz. Sevgi aranmaz. Sevgi istedi mi seni bulur. Hiç ummadığın bir anda arkanda beliren bir dost olur bu bazen. Otobüs durağında ensende hissettiğin bir nefes alır götürür seni sevgiye. Bir tesadüf sana sevgiyi taşır. Sen sevgiyi aramamışsındır. Tıpkı gecikse de gelen ve geleceğinden emin olduğun bahar gibi. Tıpkı bir sabah kalktığında baharın pürüzsüz yüzü ile karşılaşman gibi bulmuştur seni sevgi. Sevgiyi kaybederken de cesur olmalısın. Yüreğin sabır ve güçle dolu olmalı. Her kaybedilen kazanılan bir derstir zaten. Sevgi çok şey öğretir severken ve kaybederken. Sevgiyi kaybederken aslında onu hiç kaybetmek istemediğini öğrenirsin. Sevgiyi kaybederken, onu kaybetmenin, bulmak kadar güç olmadığını ama acısına katlanmanın ne güç olduğunu öğrenirsin. Sahipken sevgiye hep yanında olacakmış gibi onu hoyratça harcamışsındır. Kaybettiğinde ise her an yanında olacağına inanmakla ne büyük yanlış yaptığını anlarsın. Ve bir dahaki sevginde daha temkinlisindir. Hem severken, hem kaybederken. Bir önceki sevgi öğretmiştir bunu sana. Her kayıp bir derstir alman gereken. Çünkü hiçbir sevgi tek başına var olamaz.

Hep ertelenen bir an hiç yaşanmamaya mahkumdur.
Düşlerin bekleyişini yalnızca bir hüsran karşılayacaktır.
Mevsimleri sayarsak ömür baharsız tükenir gider.
Sevdiğimizi bulmak yada bulduğumuzu sevmek tercihi,
en zor olan iki seçenektir bu sınavda.
Boşuna akan ırmaklar mı var yüreğimizde.
Sebepsiz mi coşkun bir denizde maviye hasretliğimiz?
Ufukta görünen o ki mutluluk tek kişiliktir aslında.
Karşımızdakinin çabasına ihtiyacı yoktur mutluluğun.
Aşkında sevdiğin kadar büyüktür.
Sevdiğin sürece meydan okur dünyaya.
Hasretle beklenen gelmez hiçbir zaman, bu hasreti yalnız tüketirsin.
Karşılık bulmuyorsa sevda, umut değil, kendini hükümdar sanan köleler üretir dönemezsin.
Ama boşa geçmemiştir dolan vakit.

Dostları olmalı insanın,
Aynen gemilerin limanları gibi
Zaman zaman uğradığın
Yükünü boşalttığın
Dalgalar dininceye kadar beklediğin koynunda
Sonra açık denizlere uğurlamalı seni,
Geri döneceğin günü bekleme umuduyla
Bazen rüzgara o açmalı yelkenini
Yanağına konan bir öpücüğün coşkusuyla
Halatlarını çözmeli
Seni çok ama çok özlemeli
Dostları olmalı insanın,
Ermiş, bilge, hayatı ezbere okuyabilen
Düşünmediklerini düşündüren
Seni bir cambaz ipinde güvenle tutabilen
Gerektiğinde senin için ateşi yutabilen
Yolunu ısıtan ustan olmalı,
Şekillendirmeyi öğretmeli hayatın çömleğini
Sana verebilmeli soğuk bir kış gününde
Üzerindeki tek gömleğini.

Google

Yorum yap